میدونم که تاخیر زیادب کردم شرمنده همه دوستان ولی باورتون نمیشه جابه جا شدن و تجهیز یه خونه تو استرالیا اونم در حالی که فقط آخر هفته رو داری چقدر کار سختیه. ولی خدا رو شکر تموم شد و الان اولین صبح یکشنبه ایه که راحت نشستمو هیچ کار عقب مونده ای ندارم.

اینم بگم که کلی مطلب تو ذهنمه در مورد مسایل مربوط به Settle شدن که به امید حق کم کم مینویسمشون.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

و اما تو این مدت خیلی از دوستان تو کامنت ها در مورد رنج درآمدی رشته حسابداری پرسیده بودن برا همین گفتم یه پست کامل در این مورد بزنم.

کارای رشته حسابداری به چند دسته اصلی تقسیم میشن که به ترتیب میزان درآمد ایناست:

1. Account payable/Receivable : 

این کار یه جورایی پایین ترین سطح کار تو رشته حسابداریه و یه جورایی فقط سند زدنه، اونم سند زدن بدون تشخیص حساب. یعنی حسابها رو سندها نوشتن و فقط باید وارد سیستم بشن.

برای همین خیلی وقتا این کار رو حتی به کسی که لیسانس هم نداشته باشه میدن مثلا با یه Diploma یا گواهینامه حسابداری.

در ضمن اخیرا همه جای دنیا این قسمت کار رو دارن Outsource میکنن مثلا به هند یا فیلیپین چون خیلی ارزونتر در میاد.

رنج در آمدی این کار در سیدنی بین ساعتی 20 تا حدود 28 دلاره که معادل سالی 40 تا 58 هزار دلار ناخالص میشه.

خالصش بعد از کسر مالیات و بیمه برای 40 هزار در سال میشه ماهی 2900 دلار

و برای رنج بالای این گروه یعنی 58 هزار در سال میشه ماهی 3900 دلار

2. Accountant / Assistant Accountant : 

این گروه همون کار حسابدارهای ایران رو میکنن. بیشتر کار سند زدنه ولی یه خورده تشخیص حساب و اینا هم داره و شاید یکم مغایرت گیری حسابها هم قاطی کار بشه.

این دومین سطح کارهای حسابداری بعد از Account Payable/ Receivable هست معمولا باید حتما لیسانس حسابداری داشته باشید ولی چارتر اکانتنت بودن لازمش نیست. و معمولا حداقل 2 سال سابقه کار میخوان.

درآمد این گروه از ساعتی 28 دلار تا ساعتی 36 دلاره و این یعنی درآمد ناخالص سالانه بین 58 تا 75 هزار دلار

خالص دریافتی ماهانه برای رنج پایین این گروه یعنی 58 هزار دلار در سال میشه ماهی 3900 دلار

و برای رنج بالای این گروه یعنی 75 هزار دلار در سال میشه ماهی 4800 دلار

3. Management Accountant / Analyst:

این گروه بالاترین سطح کارهای حسابداری قبل از سطح مدیریت رو انجام میدن که معمولا شامل تهیه گزارشات ، آنالیز حسابها و ... میشه.

معمولا برای گرفتن کار تو این گروه باید چارتر اکانتنت باشین. و سابقه خوبی هم داشته باشید (مثلا 5 سال یا بیشتر)

رنج درآمد این گروه از ساعتی 37 دلار شروع میشه تا ساعتی 50 دلار  و این یعنی درآمد ناخالص سالانه بین 76 تا 105 هزار دلار

خالص دریافتی ماهانه برای رنج پایین این گروه یعنی 76 هزار دلار در سال میشه ماهی 4900 دلار

و برای رنج بالای این گروه یعنی 105 هزار دلار در سال میشه ماهی 6300 دلار

4. کارهای مدیریتی حسابداری:

این گروه شامل مدیر مالی، سرپرست حسابداری و اینجور سمت های مدیریتی میشه.

بیشتر کار اینجور سمتها مدیریت پرسنل و جلسه رفتن و تصمیم گیری و کلی ایمیل جواب دادنه و کمتر کار حسابداری یا گزارشگری دارن یعنی بیشترش مدیریته.

برای گرفتن کار تو این گروه حتما باید چارتر اکانتنت باشید، سابقه خیلی خوب داشته باشید که حتما چند سالش تو استرالیا باشه. زبان خیلی خوب میخواد و ترجیحا سنتون هم خیلی کم نباشه (بالای 35 سال)

رنج درآمدی این گروه از سالی 100 هزار به بالاست (بسته به سایز شرکت، سایز تیمی که مدیریت میکنید و میزان مسِولیت و ...)

در ضمن بالاترین پکیج مزایای استرالیا هم در ضمینه مالی توسط مدیر مالی گروه Macquaire دریافت میشه به میزان A$ 7,340,232

دلیل غیبتم در حال حاضر اینکه به شدت دنبال عوض کردن خونه و گرفتن جایی نزدیک محل کار که مناسب شرایطمون باشه هستیم و یکم مضیقه (نمی دونم دیکتش درسته یا نه) زمانی داریم.

------------------------------------------------------------------------------

و اما تجربیات کاریابی خانواده حسابدار ما یه خورده بیشتر شد به این ترتیب که خانومم هم کار پیدا کرد.

البته الان که دارم اینا رو مینویسم سه هفته اس که رفته سر کار ولی به دلایل بالا فرصت زدن این پست نشد.

تو پست قبلی نوشته بودم که Hays بزرگترین کاریابی حسابداری در استرالیاست ولی من تجربه ای ندارم ازشون.

ولی الان یه کم تجربه داریم چون خانومم کارشو از طریق Hays پیدا کرد و داره با اونا کار میکنه. تجربش اینه که چون کاریابی بزرگیه خیلی سریع کار پیدا میکنن. یعنی روزی که رعنا با یه اجینت تلفنی صحبت کرد فرداش براش وقت مصاحبه گذاشتن برای یه شرکت بزرگ و هفته بعدش هم کارش شروع شد.

کلا همونطور که قبلا هم گفتم مخصوصا در رشته حسابداری تنها چیزی که مهمه اینه که با یه ایجنت لینک بشین بعدش دیگه سریع کار پیدا میشه. در ضمن بر خلاف من که ۱۲۰ تا رزومه فرستادم رعنا ۱۰ تا هم نفرستاد و بیشتر تمرکزش رو بر حسب تجربه روی لینک شدن با کاریابی ها گذاشت که جوابم داد.

وقتی هم که یه تجربه کاری موفق تو اینجا داشته باشی دیگه نگرانی نداری. مثلا رعنا با من مهمونی کریسمس Ambition رو اومده بود و وقتی فهمیدن با Hays کار گرفته هی میگفتن کار بعدی رو حتما بیا ما برات پیدا میکنیم کار بهتر و ...

خلاصه که وقتی مطمین میشن که میتونی از پس کار بر بیای دیگه اونا می افتن دنبال آدم.

----------------------------------------------------------------------

پی نوشت: یکی از دوستان یه سوالی در مورد سطح درآمد حسابداری پرسیده بود که با عرض پوزش به خاطر دیر شدن جواب در چند روز آینده یه پست کامل در این مورد میزنم.

خدا رو شکر میکنم که تجربه من از این پروسه بالاخره کامل شد و اولین کارمو در استرالیا پیدا کردم.

البته کارم هفته پیش شروع شد و الان در حال سپری کردن اولین آخرهفته بعد از سر کار رفتن هستم.

کاری که پیدا کردم بهترین کاری که دلم بخواد نبود ولی برای شروع خوبه. یه کار حسابداری در یه شرکت خیلی بزرگ و بین المللی.

و اما تجربه من در مورد کاریابی:

اول بگم که مطالبی که میگم فقط تجربه شخصی منه و لزوما بهترین روش و استراتژی نیست.

دوم هم اینکه فکر کنم وضیعت بازار کار برای رشته های مختلف متفاوته و نوع کاریابی در رشته های مختلف هم متفاوته. طبیعتا مطالبی که میخوام بگم بیشتر در مورد رشته حسابداریه. هر چند که تا حد زیادی میتونه مشترک هم باشه.

----------------------------------------------------------------------------

پروسه کاریابی من حدود 1.5 ماه یا 6 هفته طول کشید و سه فاز داشت.

 2 هفته اول فقط کارهای دست بالا رو اپلای میکردم. یعنی کارهایی که 1. پرمننت یا دایمی بود 2. حقوق خوبی داشت 3. در زمینه گزارشگری و آنالیز مالی بود که خیلی دوست دارم. این یعنی مثلا برای حسابدار معمولی اپلای نمیکردم.

بعد دیدم نه زیاد تحویل نگرفتن. این شد که چند تا تغییر ایجاد کردم. 

1. برای همه کارهای مرتبط در زمینه حسابداری از جمله حسابدار ساده اپلای میکردم.

2. در رزومه و کاور لتر تغییراتی ایجاد کردم. (به کمک کلاسهای Skill Max و همینطور نمونه روزمه یکی از دوستان که دوره Skill Max رو تموم کرده بود)

3. شروع کردم به استفاده از لینکداین (LinkedIn) 

در این فاز که دومین فاز کاریابی بود 2 تا مصاحبه از دو تا کاریابی گرفتم. اولیشو متاسفانه به علت آشنا نبودن با ساعت حرکت قطارها دیر رسیدم و از دست دادم. دومیش رو اما رفتم و یه فایل در اون کاریابی برام ایجاد شد.

در دو هفته آخر فاز Aggressive یا جنگی بود و از استراتژی سیریشینگ استفاده میکردم. به این ترتیب که برای کار که اپلای میکردم بعدش به طرف زنگ می زدم به این بهانه که "میخواستم مطمین بشم که رزومم براتون رسیده" بعد سعی میکردم که سر حرف رو باز کنم و سعی کنم یه مصاحبه از توش در بیارم.

در این فاز هم دو تا مصاحبه با دوتا آژانس کاریابی دیگه داشتم که دو تا پیشنهاد کار بهم شد و منم اولیشو قبول کردم. 

تجربه شخصی من این بود که استراتژی سیرشینگ (سیریش شدن) خیلی جواب میده. در رشته حسابداری تقریبا همه کارها از طریق رکرویترها آگهی میشه و معمولا انقدر رزومه براشون می فرستن که تا زنگ نزنین معمولا احتمال باز شدن رزومتون کمه.

در یه مورد من بعد از 1 ساعت زنگ زدم یارو گفت 300 تا رزومه برام اومده اونم برای یه کار معمولی حسابداری و یه قرارداد 2 ماهه.

و اما نکات کنکوری. نکته هایی که به نظرم میرسه رو به صورت دسته بندی و فهرست وار میگم.

- نکاتی در مورد انواع قراردادهای کار:

1. کارهای پرمننت: قرارداد سفت و سخت تری بسته میشه و بعد از تموم شدن دوره آزمایشی اگه بخوان اخراجتون کنن باید تا آخر قرارداد رو بدن.

2. کارهای Temp/Casual یا Contract: این قرار دادهای موقت هستن. حقوق به صورت ساعتی محاسبه و پرداخت میشه و ظرف یک هفته از طرف هر یک از طرفین میتونه قطع بشه. البته Super یا تامین اجتماعی شامل این نوع قرارداد هم میشه. 

3. معمولا گرفتن کار Contract راحت تره و من توصیه میکنم اون اول که میاین رو این کارها تمرکز کنین. البته کارهای دیگه رو هم حتما اپلای کنین اگه پرمننت بشه پیدا کرد که 100% بهتره.

4. در خیلی از موارد کارهای قراردادی قرارداد با خود آژانس کاریابی بسته میشه و طبیعتا اونا یه پولی به شما میدن و دو برابرشو از شرکت میگرن که یکم حال گیریه ولی خوب برای ما که شدیدا به Local Experience احتیاج داریم برای اون اول بد نیست.

--------------------------------------------

- نکاتی در مورد کاریابی ها:

1. تا اونجایی که من فهمیدم تو رشته حسابداری تقریبا همه کارها دست کاریابی هاست و خیلی کم شرکتها مستقیما آگهی میکنن.

2. برای هر کاری که آگهی میشه بیشتر از 100 تا روزمه براشون فرستاده میشه بنابراین داشتن رزومه و کاور لتر خوب لازم هست ولی اصلا کافی نیست.

3. تا زمانی که شما نری تو یه کاریابی و یه مصاحبه موفق نداشته باشی فایلتون اونجا فعال نمیشه. و بازم اینطور که من فهمیدم تقریبا همه کارها رو میدن به کسایی که تو اون کاریابی فایل فعال دارن.

4. سعی کنید با رکرویترها رابطه بگیرید و بشناسنتون و جلوی چشمشون باشین. برای اینکار میتونید تو لینکد این ادشون کنین. یا هفته ای یه بار زنگ بزنید به طرف. خلاصه که باید شما رو یادش باشه.

---------------------------------------------

- کاریابی های معروف در زمینه حسابداری:

1. Hays: 

بزرگترین و معروف ترینه و شاید به همین دلیل کمتر تحویل میگیرن. من که هر دفعه زنگ می زدم نتونستم طرف رو پیدا کنم.

2. Ambition: 

کاریابی تخصصی در زمینه حسابداری. من که خیلی ازشون خوشم اومد. کلا آدم های ساپورتیوی هستن. 

من یه مصاحبه تو دفتر پاراماتای Ambition رفتم و بعد با چند نفر دیگشون تو دفتر مرکزی و دفتر شمال سیدنی ارتباط برقرار شد و در آخر هم کارمو از طریق این کاریابی گرفتم.

3. Michael Page: 

این کاریابی در همه زمینه ها فعالیت میکنه و چند تا دفتر تو سیدنی داره. من یه مصاحبه تو دفتر Chatswood رفتم و بعد سعی کردم ارتباطمو با طرف حفظ کنم. یه کار 3 هفته ای هم بهم پیشنهاد دادن که نرفتم.

4. Chandelor Mcleod:

این هم یه آژانس کاریابی خیلی بزرگه و جاهای مختلف دفتر داره. با اینها هم یه مصاحبه کوتاه داشتم و بعد برای دو تا کار پیشنهادم کردن. یکیشو شرکته قبول نکرد و یکی دیگه هم هنوز در جریانه ولی من اون یکی که سریع تر جور شد رو قبول کردم و ریسک نکردم.

5. beaumontconsulting:

این رو هم خانومم که اونم حسابداره باهاشون مصاحبه داشت و میگه که خوش برخورد و ساپورتیو بودند.

بقیه رو فقط فهرست وار میگم. چون تجربه مصاحبه باهاشون رو ندارم.

6. Roberhalf

7. Accountability

8. West Recruitment

---------------------------------------------

- نکاتی در مورد Seek.com.au:

1. یه اکانت تو seek باز کنید. این کمک میکنه که رکوردی از کارهایی که اپلای میکنید داشته باشید. یا یه آگهی رو Save کنید. همینطور میتونید با گذاشتن رزومتون روی اکانت به رکرویترها هم امکان بدید که با دیدن رزومه باهاتون تماس بگیرند.

2. من در قسمت job search چند تا سرچ مناسب با شرایط خودم درست کرده بودم و وقتی میرفتم تو سایت یه راست می رفتم سراغ اونا که کارم رو تا حدودی راحت می کرد.

اما برای درست کردن یه سرچ مناسب اول باید دقیقا تخصص خودتون رو بشناسید. چون اینجا همه چیز خیلی تخصصیه. یعنی مثلا ما تو ایران معمولا یه نفر یا حسابداره یا حسابرس یا مثلا دفتر نویس ولی اینجا تحت شاخه حسابداری 24 تا زیر شاخه هست که عبارتند از:

- Account Officer/Clerk

معمولا در این قسمت همه جور پست های پایه ای در حسابداری آگهی میشه. یعنی حسابدار ساده، سند زن حسابهای دریافتی/پرداختنی و حتی منشی قسمت مالی

- Account Payable

کارمند بخش حسابهای پرداختنی: معمولا کارش گرفتن فاکتور از فروشندگان کالا/خدمات، انجام چکهای مربوطه (مثل امضا، دستور پرداخت و ... ) و در نهایت ثبت فاکتور و درخواست پرداخت.

- Account Receivable/Credit Control

کارمند بخش حسابهای دربافتنی: معمولا کارش وصول مطالبات و اینکه میزان خرید اعتباری خریدارها از حد مجاز بالاتر نره.

- Analysis & Reporting

- Financial Accounting & Reporting

گزارشگری مالی و آنالیز: این دو تا زیر شاخه تقریبا تو یه مایه هستن و کارهای گزارشگری مالی و آنالیز تجاری رو شامل میشن.

- Management Accounting & Budgeting

گزارشگری مدیریت یا گزارشگری داخلی. روی کارهایی مثل بودجه بندی، کاهش هزینه ها و بررسی پروژه ها و سرمایه گذاری های آتی تاکید داره.

- payroll 

حسابدار بخش حقوق و دستمزد. 

- Cost Accounting:

حسابدار صنعتی: بیشتر مربوط به حسابداری هزینه یابی و حسابداری کارخونه جات.

- Assistant Accountant:

یه جورایی همون حسابدار ساده خودمونه. کارهایی از قبیل سند زدن و مغایرت در آوردن و کمک کردن در پروسه گزارشگری.

من اول که شروع کردم روی کارهای زیر تمرکز کردم:

- Analysis & Reporting

- Financial Accounting & Reporting

- Management Accounting & Budgeting

ولی موفقیتی کسب نشد و علاوه بر اونا سراغ  Assistant Accountant هم رفتم.

خلاصه بعد از اینکه زیر گروههای مناسب و نوع قرارداد و مناطق مورد نظر رو انتخاب کردین میتونین سرچ کنین و بعدم از طرف راست صفحه دکمه Save this search رو بزنین که میتونین بعدا همین سرچ رو از تو اکانتتون انجام بدین.

-------------------------------------------

- نکاتی در مورد مصاحبه:

1. نکته اول که طبیعتا زبانه که هر چی بهتر باشه بهتره. 

2. مهارت های رفتاری (Soft Skills): تکنیک های رفتاری اینجا نقش خیلی مهمی بازی میکنه و اگه در موردش اطلاع ندارید توصیه میکنم حتما یه کتاب در این زمینه بخونید. از Youtube هم میشه کمک گرفت.

مثلا حفظ Eye contact یا تماس چشم تو چشم که از اول تا آخر باید حفظ بشه. اونا هم همیمن کار رو میکنن. یعنی از اول مصاحبه تا آخر زل میزنن تو چشمتون.

Body Language هم مهمه دست به سینه نباید بشین. پا رو پا انداختن هم خوب نیست.

خیلی نکات زیادی هست که ارزش مطالعه رو داره. خوشبختانه شرکتمون تو ایران من رو برای یه دوره آموزشی در این مورد فرستاده بود و مشکلی از این بابت نداشتم.

-------------------------------------------

- نکاتی در مورد رزومه و کاور لتر:

این رو آخر آوردم برای اینکه اولا خیلی سایت هست که نمونه رزومه و کاور لتر دارن.

و دوما که به نظر من رزومه و کاور لتر خوب فقط 30% ماجراست و بقیش به چیزای دیگه بستگی داره از جمله:

- سطح زبان

- مهارتهای رفتاری

- ارتباط هایی که برقرار میکنید (بیشتر با رکرویترها)

- استراتژی که انتخاب میکنید

و ...

--------------------------------

پی نوشت» از صمیم قلب آرزو میکنم که همه کسایی که دنبال کار میگردن هر چه زودتر کار مورد نظرشونو پیدا کنن چون واقعا دوره سختیه.

1. استرالیا تو نیمه نهایی جام جهانی راگبی به نیوزیلند باخت. ما هم همینجوری رفته بودیم یه pub که ببینیم چه خبره نشد خیلی خوشحالی کنیم. ولی جو باحالی بود. هی داد میزدن خطا بود و ...

ما که زیاد از بازی نفهمیدیم چی شد ولی به نظر می اومد نیوزیلند خیلی خوب بازی میکنه و کنترل بازی تو دستشون بود.

هفته دیگه بازی فینال بین نیوزیلند و فرانسه است. ما که میشیم طرفدار نیوزیلند چون اولا نیوزیلند همین بغله دوما از فرانسویا زیاد خوشم نمیاد (البته این حرف یکم بوی نژاد پرستی داره ها ولی بی خیال!) 

فکر کنم استرالیایی ها هم نیوزیلند رو تشویق کنن هفته دیگه.

2. فردا ملکه میاد استرالیا. ملکه انگلستان در واقع ملکه استرالیا هم هست و یه سری مسؤلیت هایی هم داره ولی یه جورایی نمادینه بیشتر. ملکه و دوک ادینبرگ 10 روز استرالیا هستن که بیشتر اقامتشون تو کانبراست ولی بریزبین، ملبورن و پرت هم یه سر میرن.

3. این روزا سخت مشغول دنبال کار گشتن هستم. راستش منتظرم تجربم از این پروسه یکم کامل تر بشه بعد یه پست راجع بهش بنویسم. ولی اگه در چند روز آینده خبری نشه یه پست اولیه میزنم به هر حال.

4. شاید شنیده باشین که یه پسر 14 ساله استرالیایی رو تو بالی - اندونزی به خاطر خرید مواد گرفتن. جالبه که چقدر بحث بر انگیز شده و چقدر دولت تلاش میکنه که این بچه رو بیاره بیرون. الان داشتم رادیو گوش میکردم و شنیدم که جولیا گیلارد هم زنگ زده با پسره صحبت کرده.

داستان اینکه که در عین حال که میگن کار بدی کرده در عین حالم میگن بچس بیارینش بیرون. 

5. امروز آسمون خیلی آبی بود و از نگاه کردن به آسمون لذت مظاعف بردیم.

در مورد بار یه حرفهایی تو پست قبلی زدم که الان با توجه به اینکه تجربم کامل شده میخوام یه جمع بندی داشته باشم.

اینم لینک پست قبلی:

http://aussieaccountant.blogfa.com/cat-7.aspx

همونطور که تو پست قبلی گفتم و هنوزم حرفم همونه تصمیم به فریت کردن یا نکردن یه تصمیم شخصیه و به خیلی عوامل بستگی داره ولی من قبلا فکر میکردم یکی از دلایل فریت کردن پیدا نشدن یه سری چیزا تو استرالیا و یا احیانا گرون بودنشون که باید بگم تا حدود زیادی بر عکسشو اینجا دیدم.

ما اینجا شعله پخش کن ، اسفند ، انواع حبوبات ، انواع ادویه ، انواع محصولات یک و یک ، انواع سبزی قرمه سبزی (هم از نوع خشک هم کنسروی) ، چند نوع خورشت ایرانی کنسروی ، انواع شیرینی جات ایران مثل گز ، باقلوا و ... ، دم کنی ، نوع خاصی از آفتابه و ....

البته ما از این لیست فقط یه کم گز و دم کنی رو آوردیم ولی خیلی جاها دیدم که صحبت آوردن این جور چیزا بود.

رو در مغازه های ایرانی ، افغانی ، عرب و حتی یه سری از این اجناس رو در فروشگاههای زنجیره ای مثل coles و kmart دیدم. قیمتشونم شاید در نگاه اول گرونتر باشه ولی در نظر داشته باشید که بار براتون به طور متوسط کیلویی 5 دلار آب میخوره و مثلا یه بسته گز اگه بیارید تو ایران اگه باشه 2 دلار در واقع برای شما تموم میشه 7 دلار که مطمیننا اینجا با همون قیمت میتونید بخرید. شایدم ارزونتر.

در مورد لباس هم اینجا بر عکس تصور ما وفور نعمته و همه چیز همه قیمت هست مگه اینکه بخواید برند بخرید که حتی اونم بعضی وقتا اینجا ارزونتره. مثلا کتونی نایکی ما ایران خریدیم برای خانومم 200 تومن اینجا بود 130 دلار 

در مورد کفشهای مردونه و زنونه که رسمی هستن و حالت چرم و اینا اینجا به نظرم گرونتره.

ظرف و ظروف هم اینجا به شدت وفور نعمت و برعکس بعضی شنیده های ما که میگفتن تنوع نداره یا به اندازه ایران قشنگ نیست به نظر من تنوع خیلی خوبی هم داره (البته این یه خورده سلیقه ایه و ما ظروف ساده دوست داریم و نه گلدار) اگه گلدار و از اون طرح ا دوست دارید باید بگم اونا رو ندیدم تا حالا - البته دنبالشم نبودم شاید بگردی باشه.

مثلا Kmart یه دست 4 تا 6 نفره و در حد رفع نیازهای شاید دو سال اولتون تو استرالیا میتونید بخرید 30 تا 50 دلار

و اما بازم تاکید میکنم نمیخوام نسخه بپیچم چون کاملا یه تصمیم شخصیه و به خیلی عوامل بستگی داره و فقط مساله مالی هم نیست.

مثلا یکی از دلایلی که من تصمیم گرفتم فریت کنیم و مقدارشم برام مهم نبود مساله فشار روحی بود. (البته برای خانومم). پیش خودم فکر کردم که بالاخره تو شرایط سخت خداحافظی و دل کندن و ... اگه یه دفعه بیام به خانومم بگم که فقط با دو تا چمدون بریم و بیشتر کفش و کیفها و لباستو نمی تونی بیاری.

یا ظروف جهیزیه و یادگاری ها و آلبوم عکسها و ... شاید فشار روحیش بیشتر بشه.

البته شاید بگین اینا مهم نیست ولی به هر حال آدم به همه چیز دل میبنده و به نظر من تاثیرش مثبت بود یا حداقل از منفیش کم شد.

بازم البته به نوع نگاه آدما بستگی داره.

و اما برم سراغ رسیدن جنس اینجا و ترخیص و ...

تو ایران من کارمو با شرکت هوابار و آقای اسدی انجام دادم که انصافا هم راضی بودم و فکر کنم حقشون باشه که در این همین حد یه تبلیغ کوچیک براشون کرده باشم.

هزینه ها در ایران برای 420 کیلو بار در 14 بسته شد 1.400.000 تومن 

و اما چند نکته:

- من 2 روز قبل از پرواز بار رو بردم فرودگاه امام و تحویل دادم البته وانت رو خود شرکت فرستاده بود که رانندشم خیلی آقای خوبی بود و کلی هم کمک کرد. من میتونستم خودمم نرم ولی ترجیح دادم خودم باشم که اگه خواستن بازرسی کنن خودم باز و بسته کنم.

- از 14 تا کارتن یکشو باز کردن که توش ساندویج میکر بود فکر کنم میخواست ببینه باطری داره یا نه. کلا رو باطری گیرن و حتما همه باطری های رو در بیارید. یه خانومی بود که تو اسباب بازیهای بچش باطری بود و مجبور شد همه رو باز کنه و در بیاره.

- من ندیدم که اون داستان وزن حجمی که تو پست اول گفتم رو کسی حساب کنه یا کارتن ها رو اندازه بگیره و ...

- به نظر من دادن حدود 100.000 تومن اضافه تر به این جور شرکت ها کاملا ارزششو داشت چون اونایی که خودشون بار رو آورده بودن کلی با اون کارمندای گمرک داستان داشتن و کلا اونجا ملغمست. (البته اینم باز نظر شخصیه)

به نظرم اومد که اونایی که کارشونو شرکت انجام میداد کلا راحت تر میگرفتن و مثلا بازرسی زیاد گیر نبود و ...

- فرستادن فرش تو بار غیر قانونیه ولی غیر ممکن نیست.

- کل کار حدود 2 ساعت طول کشید.

- اونجا یه فرم باید پر کنید که یه آدرس و تلفن تو مقصد باید توش بنویسین که از قبل فکرشو بکنین بهتره.

- من از شرکت خواستم که بارم رو دیرترین وقتی که میتونن بفرستن چون جام تو سیدنی معلوم نبود و وقتی بار میرسه اینجا تا 5 روز مجانی نگه میدارن ولی بعدش روزی حدود 100 دلار هزینه نگهداری بهش میخوره.

- بار ما حدود 10 روز بعد از خودمون رسید که با احتساب اون 5 روز حدود 2 هفته بعد از ورود وقت داشتیم که یه فکری به حال جا کنیم که خیلی خوب بود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

و اما در سیدنی:

1. بار که میرسه فرودگاه یکی از قسمت بار فرودگاه زنگ میزنه به اون شماره استرالیا که تو ایران تو فرمها نوشتین و میگه بار رسیده. در مورد ما موبایل دوستم بود.

2. با همراه داشتن مدارک یه روز صبح (دیر بشه کارتون میکشه به فرداش) از طریق مترو میرید فرودگاه.

ایستگاه فرودگاه علاوه بر بلیط یه ACCESS FEE داره یا هزینه دسترسی که فکر کنم 18 دلار بود. راستی دو تا ایستگاه فرودگاه دارن که باید تو اینترنشنال پیاده بشین.

3. از اونجا باید برید ساختمون Toll Dnata که حدود 5 دقیقه پیاده رویه. این ساختمون آخر خیابون Link road هست که تو گوگل مپ بزنید موقعیتشو پیدا میکنین. (سعی کردم نقششو اینجا بزارم ولی نشد)

4. از اونجا یه سری کاغذ دیگه بهتون میدن و میگن برید گمرک. بیشتر اون راهی رو که رفتید بر میگردید. ساختمون گمرگ نزدیک ساختمون اصلی فرودگاه و یه تابلوی بزرگ داره Custom 

5. اونجا یه شماره میگرید و یه فرم پر میکنید و بعد میرید پیش افسر گمرگ.

سوالهای اون فرمه یه سریاش ایناست:

- آیا سلاح تو بار دارید؟

- آیا مواد خوراکی تو بار دارید؟

- آیا وسایل کشاورزی و باغبانی تو بار دارید؟

- آیا در بسته بندی از چیزهای مثل شونه تخم مرغ استفاده کردید؟

- آیا وسایل چوبی تو بار دارید؟

کلا اینا این طور که من فهمیدم روی اینکه بیماری وارد صنعت کشاورزیشون نشه خیلی گیرن و اگه از من میپرسید نداشتن این جور اقلام بهتره چون اون سوال ها رو می زنید No و احتمال inspection کمتر میشه.

راستی ما یه لیست انگلیسی دقیق هم بنا به توصیه دوستا تهیه کرده بودیم که متوجه شدیم رو یه سری چیزاش گیر بودن مثلا:

- Decoratives میپرسن ببینن چوبی یا نه

- Tool box میپرسن ببینن ابزار باغبانی هم هست یا نه

6. یه نکته خیلی مهم دیگه اینکه اینطور که من متوجه شدم بار بالای 250 کیلو حتما Inspection یا بازرسی بهش میخوره که درد سرش زیاده. توصیه اکید عمو سجاد اینه که فریت رو به 250 کیلو محدود کنید.

7. اگه بارتون بالا 250 کیلو باشه و بازرسی هم بهش بخوره بهتون میگن چون بارتو زیاده ما اینجا نمیتونیم بازرسیش کنیم و باید ببریدش به یه سری شرکت ها که با اداره قرنطینه فرودگاه قرارداد دارن و اونجا بازرسی بشه و این یعنی 70 دلار هزینه اضافه بابت بازرسی به علاوه این دردسر که باید خودتون یه Van هماهنگ کنید که بیاد بار بزنه و ببره اونجا که بیرون فرودگاهه (نزدیکترینش که من بردم 10 دقیقه راه بود) تا بازرسی بشه.

8. اگه بازرسی نخوره یا زیر 250 کیلو باشه و تو همون ساختمون Toll Dnata بازرسیش کنن خیلی راحت ترین چون همون شرکت Toll Dnata براتون با 80 دلار بار رو میفرسته تا جایی مثل Hornsby که دور محسوب میشه اگرم نزدیک تر بودین که احتمالا کمتر.

نکته اینکه بر اساس تحقیقات من 80 دلار خیلی خیلی قیمت کمیه برای حمل بار تو سیدنی.

9. اگه مثل ما بودید و بارتون زیاد بود و بازرسی خارج فرودگاه بهش خورد توصیه من اینه که اون روز رو بی خیال بشید. برید خونه سر صبر با یه Van هماهنگ کنید. راستی اینجا وانت به اون شکل ایران نیست. بار هارو تو Van جابه جا میکنن که مثل همون تاکسی ون های ایرانه منتها صندلی هاشو ورداشتن.

اینجا به این جماعت می گن Removalist یه سریاشون شرکتی هستن که گرونتره مثل:

http://www.manandhisvan.com.au/

که ساعتی 160 دلار میگیرن که خیلی گرون میشه. کلا برای اینکار اگه بازرسی بیرونی داشته باشید از لحضه ای که طرف میاد روی یه 4 ساعتی حساب کنید.

کسی رو میشناسم که تا 400 دلار هم بابت این داستان حمل و نقل داده.

ما یه شانسی که آوردیم روز اول دیر رفتیم و بعد از اینکه تو گمرک فهمیدم که بازرسی خوردیم و باید بار رو ببریم یه جای دیگه دیر شده بود و افتاد به فرداش. برای همین حول نشدیم که بدویم تو فرودگاه دنبال ون و استرس و ...

رفتیم خونه و یه فرصت شد که تحقیق کنیم از اینترنت و دوستان.

یه سایتی هست به نام gumtree که همه جور آگهی توش میدن و این قسمتی هست که مربوط به Removalist هاست:

http://sydney.gumtree.com.au/f-Business-Services-removals-storage-W0QQCatIdZ18643

فقط مواظب باشید که با طرف همه جوره طی کنید که بعدا داستان نشه.

من با یکی به قول خودمون چکی طی کردم 100 دلار که البته بعدش یه کم غر زد که 4 ساعت بود و ...

ولی من گفتم طی کرده بودیم و بی خیال شد. کلا اگه بتونید چکی طی کنید بهتره بگید آقا حدود 4 ساعت کاره از فرودگاه به فلان جا. تا حدود 200 دلار برای یه مسیری مثل hornsby قیمت مناسب محسوب میشه حالا هر چی کمتر بهتر.

- خلاصه که اگه سعی کنید زیر 250 کیلو باشه بارتون و حتی الامکان چوبی و خوراکی نداشته باشید یا حداقل یکیشو فقط داشته باشید. و اگه چوبی هم دارین چوب رنگ شده و پخته باشه یعنی خام نباشه خیلی خیلی کارتون راحت تر میشه.

10. کلا هزینه های ما از قرار زیر شد:

- 1.400.000 تومن در ایران

- 55 دلار هزینه اداره قرینطینه گمرک 

- 245 دلار بابت هزینه های نگهداری و فرودگاهی که به همون شرکته تو Toll Dnata پرداخت کردیم.

- 70 دلار بابت بازرسی که به اون شرکته خارج فرودگاه دادیم.

- 100 دلار بابت هزینه ون بابت حمل بار

یعنی کل هزینه ها شد 470 دلار استرالیا و 1.400.000 تومن بر اساس دلار 1300 تومن کل هزینه میشه:

حدود 2.000.000 تومن برای 420 کیلو بار و 14 بسته.

که میافته کیلویی حدود 4.760 تومن.

اگه بتونید بازرسی نخورید اون 70 دلار خذف میشه و احتمالا به جای 100 دلار 80 دلار بابت حمل و نقل میدید.

خلاصه این بود اطلاعات من در مورد انتقال بار از تهران به سیدنی امیدوارم مفید باشه.

آها راستی یه چیز دیگه یادم اومد من ته کارتن ها رو خیلی بیشتر از بالاشون چسب کاری کرده بودم ولی تو استرالیا دیدم خیلی هاش سر و ته شده بود خلاصه هر دو طرف رو چسب کاری کنید.

بعدم یه سری کارتن دیدم از بغل ترکیده بود. من بغل ها رو هم چسب زده بودم و مشکلی برام پیش نیومد توصیم اینه که شما هم همین کار رو کنید.

کلا هر چی میتونید چسب بزنید خوبه.